Tags » Kannada Kavana

ಕವಿತೆ ಮುದುಡಿದೆ

ಕವಿತೆ ಬರೆಯದ ಕೈಗಳ ಮೇಲೆ,
ಮನಸ್ಸು ಮುನಿಸುಕೊಂಡಿದೆ

ಅಳುವ ಅದೆಷ್ಟೋ ಕಂದಮ್ಮಗಳ
ನೋವು ನಿಲ್ಲುವವರೆಗೂ !!!

ಕವಿತೆ ಹೊರ ಬರುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು
ಮನಸ್ಸೊಳಗೆ ಮುದುಡಿ ಕುಳಿತಿದೆ,,,

ಹುಣ್ಣಿಮೆಯಲಿ, ಬೆಳದಿಂಗಳು
ಕಳೆದು ಹೋದಂತೆ
ಬಿಸಿ ಸೂರ್ಯ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಗೋಚರಿಸಿದರೂ
ಬೆಳಕು ನೀಡದೆ ಕೋಪಗೊಂಡಂತೆ
ಕವಿತೆ ಕೋಪಗೊಂಡಿದೆ

ಬೆವರು ಹರಿಸಿ, ಅನ್ನ ಬೆಳೆದ
ರೈತ ದಿನವೂ ಉಪವಾಸ ಮಲಗುವಂತೆ
ಕವಿತೆ ಉಪವಾಸ ಮಲಗಿದೆ,

ಮೇಣದ ಬತ್ತಿಯ ಕಾಲಿಯಾದ ನೆರಳು
ಮತ್ತದರ, ಗಟ್ಟಿ ಹನಿಯಂತೆ
ಕವಿತೆ ಜಡಗಟ್ಟಿದೆ

ಅಯ್ಯೋ ಇದು ಮಳೆಯಲ್ಲ,,,,
ಹೆಣ್ಣೊಬ್ಬಳ ಆಕ್ರಂದನ ಮುಗಿಲ ತುಂಬಾ
ತುಂಬಿ,,, ಆಕೆಯ ಕಣ್ಣೀರು
ಮಳೆಯಂತೆ ಸುರಿಯುತ್ತಿದೆ,

ನೆನೆದ ಮನಗಳು ಮುದುಡಿದಂತೆ ;

ನನ್ನ ಕವಿತೆ ಮುದುಡಿ ಕುಳಿತಿದೆ.

– ನವೀನ್ ಜೀ ಕೇ

ಹಾಗೆ ಸುಮ್ಮನೆ

ವಾಗ್ವಾದ

ದೇಹದ ಬಾಣಲೆಯೊಳಗೆ ಬಿಸಿ ರಕ್ತ ಕುದಿಯುತಿರೆ,
ಬಂದ ಭಾವನೆಗಳನು ಬೇಯಿಸ ಬೇಡ ಎಂದರೆ ಹೇಗೆ ?
ಹಾಡು ಹಗಲೇ ಕಳ್ಳ ಗುಡುಗಿಗೆ ಹೆದರಿ, ಮನೆ ಸೇರಿದರೆ
ಮಳೆಯ ಮಧುರ ಮೌನದ ಸಿಂಚನವಾಗುವುದು ಹೇಗೆ?

ಮೆತ್ತಗೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಟ್ಟು ಜಿಂಕೆಯ ಹಿಡಿದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ
ಹುಲಿಯನು, ನರಿಯೆಂದು ಕರೆಯುವುದು ಹೇಗೆ ?
ಬದುಕಿನ ಬೆಂಕಿಯ ಕೆನ್ನಾಲಿಗೆಯ ಪಕ್ಕದಲಿ
ಕುಳಿತು, ಸುಡಬೇಡ ನನ್ನ, ಪೊರೆ ಎಂದರೆ ಹೇಗೆ ?

ದಿನ ನಡೆವ ಮಾಟದೊಳಗೆ, ಕೈ ಎತ್ತಿ, ಹೂ ಕಿತ್ತು,
ದೇಶವನು ಹರಾಜಿಗಿಟ್ಟು, ಮುಗುಳ್ನಕ್ಕರೆ ಹೇಗೆ ?
ಬೇಸಿಗೆಯ ಮಳೆಯಲ್ಲಿ ಭೂಮಿ ಪರಿಮಳಿಸಿದಂತೆ
ನೋವಿಲ್ಲದ ಸಾವಿಲ್ಲದ ಸ್ಥಳ ಬೇಕೆಂದರೆ ಹೇಗೆ ?

ದೈತ್ಯ ಮೂರ್ತಿಯ ಎದುರಲ್ಲಿ, ಸಾವಿರ ಮಂತ್ರ ಜಪಿಸಿ
ಮನವೆಲ್ಲವನು ಮೋಹದ ಅಬ್ದಿಯೊಳಗೆ ಅದ್ದಿಟ್ಟರೆ ಹೇಗೆ?
ಮೇರು ಪರ್ವತವನು, ದೂರದಿಂದಾ ಕಂಡು,
ಹತ್ತುವ ದಾವಂತದಲಿ, ದಾರಿ ಮರೆತರೆ ಹೇಗೆ ?

ಹಾಗೆ ಸುಮ್ಮನೆ